Francis (32) heeft een verzakking

Het is heel erg maar ik moet hier zo om lachen, alleen het taal gebruik al.

Francis (32) heeft op jonge leeftijd al te kampen met een verzakking; een kapotte poes, zoals ze het zelf noemt. Met veel pijn beschrijft ze haar situatie: ‘Alsof er een steen uit mijn punani hangt en het gevoel van een bal in mijn kont.’

Ik heb een geheim, of geheim… Iets waar ik niet over spreek. Waar ik mijzelf voor schaam. Iets wat veelal onbesproken blijft. No go-zone, namelijk. Onzichtbare schade na een bevalling. (Dit is het moment waarop je nog weg kunt klikken.)

Ik ben tweeënhalf jaar geleden bevallen van een klein mannetje. Ruim zes weken heb ik hem heel laag in mijn bekken gedragen. Eigenlijk begon toen het drama al. Met de bevalling van 53 minuten is er meer stuk gegaan. Mijn hele flamoes is namelijk van binnen ingestort.

Verzakking

Ze noemen het een verzakking. Om het een beetje lachwekkend te omschrijven heb ik dagelijks het gevoel dat ik een steen uit mijn punani heb hangen en het gevoel van een bal in mijn kont. Blaasproblemen… En ook normaal een bruine Jaap leggen zit er niet meer in.

De druk onder in mijn rug. En op hele slechte dagen het gevoel hebben dat ik mijn baarmoeder ergens vanaf mijn enkels naar binnen kan hengelen. Stel je eens voor hoe dat voelt wanneer je aan de rooie zit. Een tampon wordt er met dezelfde gang weer uit gelanceerd. Klinkt grappig, is het niet.

Buiten dat zit genieten van seks er niet meer in, integendeel: het doet pijn. Op 32-jarige leeftijd hoort dat er naar mijn idee een beetje anders uit te zien. (Te voelen vooral.) HALLO, ik hoor nog te genieten van seks!

In tweeënhalf jaar hebben er inmiddels 34 mensen in mijn frut gekeken. M’n moeder zei vroeger altijd dat het steeds gemakkelijker wordt. Dat wordt het niet. Niet als dat gevoel van schaamte zo groot is.

Gebloemde vagina

‘Gebloemde vagina’. Deze term werd ooit uitgelegd aan een stagiair toen ze de eendenbek naar binnen probeerde te schuiven en vervolgens zag dat alles ingestort was. Ik kon het niet laten om te zeggen dat dat gebeurt met je vagina als je kinderen krijgt. Het arme kind verschoot van kleur. Geinig.

De clou van het verhaal is dat ik niet geholpen ga worden. Drie hulpverleners moesten akkoord geven. Uroloog zei ja: mijn blaas blijft na elke plasbeurt nog vol zitten met minimaal 300 cc urine. Dat betekent altijd het gevoel hebben te moeten plassen. Gynaecologe 1 zei ja. Mijn lichaam zal geen kind meer kunnen dragen. De opererende gynaecoloog zei nee. Motivatie: ik ben te jong. En ik was te dik. ‘Val eerst maar een paar kilo af, dan worden de klachten ook wel minder.’ 30 kilo minder is dat dus niet het geval.

Ik moet wachten tot het moment dat ik mijn blaas of baarmoeder bij mijn enkels vandaan kan rapen. Ik ben hier tot op de dag van vandaag erg verdrietig over. Een beetje out of options voor mijn gevoel. Want op je 31e al rondlopen met een kapotte vagina mag natuurlijk gewoon.

(Ik verwacht gewoon dat de reacties hierop respectvol zullen zijn. Ongeoorloofde voorstellen of andere seksuele aantijgingen zit ik niet op te wachten!)

Help

En als iemand, wie dan ook tips heeft. Of kan helpen. Graag. Ik hoop stiekem dus gewoon dat er een arts of chirurg is die dit leest. Die hulp aanbiedt.

Wel verbaas ik mij erover hoeveel vrouwen er nu ondertussen al zijn met dezelfde problemen. Dat het dus een onbesproken onderwerp is.

Vergeet nooit dat mijn lijf, de jouwe niet is. En nog belangrijker: zorg ook tijdens de zwangerschap voor je puni. Ga op tijd naar een bekkenbodemspecialist.

Bron: https://www.telegraaf.nl

0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *