Ilse en het land van Vries (het bevroren land)

Ik pak weer eens op waar ik lang geleden mee begonnen ben, dit verhaal is nog in zijn begin en ontwikkel fase. Dus er kan nog van alles veranderen. Vooral de naam moet ik nog wat aan doen van de hoofdpersonage. Ik heb veel op kladjes staan en soms raken deze kladjes zoek, dan moet ik dus weer het wiel uitvinden. Maar goed, lees het, geef een reactie/ feedback en volg mijn verhaal over …

  • Ilse en het land van Vries

Ilse rende, rende voor haar leven, ze was nog nooit zo bang geweest. Ze rende er van weg, weg van het engste wat ze ooit had gezien, ze struikelde en viel, stond op en rende verder. Haar hart bonsde in haar keel ze wilde gillen maar het kon niet, gillen om hulp. Ze struikelde weer en bleef liggen, ze keek om haar heen of zij iets zag, iets, het maakte niet uit een wapen, iets, ze raakte in paniek en zag een groot gat in een boom waar ze in klom. ‘Gelukkig’ zei ze zacht en probeerde zo stil mogelijk te zijn. Een paar minuten ging er voorbij, ze zag en hoorde niets. Met een geluid als van een zandloper gleed de grond onder haar weg, ze keek naar beneden en zag iets wat op vuur leek. Ilse begon te snikken en riep ‘Nee, nee, ik wil niet naar beneden!’ Ze hield zich vast aan een tak, maar die hield haar gewicht niet. De tak brak, dit en en het plotseling vallen deden haar gillen van de schrik.

Ilse zat rechtop in bed, ze ademde zwaar, haar hart bonkte in haar keel. Ze besefte dat het een droom was, en met tranen van opluchting stapte ze uit bed. Stil zocht ze haar sloffen deed deze en haar ochtendjas aan en liep naar beneden. Eenmaal beneden, schonk ze zichzelf een glas melk in en ging aan de keuken tafel zitten, ze probeerde de nare droom weer te herinneren. Want ze begreep er niets van hoe zij zo’n droom kon hebben. Misschien komt het door de drukte van de afgelopen weken, er was zoveel te doen met het afscheids feest van school op de laatste schooldag gisteren.

Ze werd uit haar gedachten gehaald door gerommel aan de deur en stem die riep:’Ilse, Ilse, doe de deur even open, het lukt mij niet’. De moeder van Ilse stond voor de deur en had moeilijkheden om binnen te komen. Ilse schoot naar de voordeur en trok hem open. ‘Waar was je nou?’ zei de iets wat verwarde en verhitte vrouw die bijna naar binnen viel door alle plastic tassen die ze droeg. ‘Ik had je al eerder geroepen, maar je reageerde niet, waar was je?’ Ilse kon even niet reageren ze was nog in de war of onder de indruk van de droom die ze had gehad. ‘Ik.. ik..’, stamelde ze en ze kwam niet verder dan dat.

Ilse’s moeder had haar hand op het voorhoofd van Ilse gelegd en fluisterde: ‘Goed het is gebeurd’. Terwijl haar moeder naar de keuken liep met alle tassen vroeg ze, of het een vervelende droom was. Ilse was verbaasd, ‘Hoe weet je dat ik gedroomd hebt?’, vroeg Ilse aan haar moeder die ondertussen druk bezig was in de keuken.

Het was een open keuken met als scheiding een zware eettafel met bij horende stoelen. Het was een klein huisje waar Ilse met haar moeder woonde, een vader had ze niet, die was gestorven toen ze klein was. Het huis je had een zolder waar ze sliepen, je kwam via de trap in het midden uit met aan weerskanten een kamer, één voor Ilse en één voor haar moeder. Met aan het einde tussen de kamers achter de trap balustrade onder het ronde raam een wasmachine. Ze hadden een voor en een achtertuin. De voortuin zag er netjes uit, betegelt en hier en daar een bruine pot met zomerplanten die Ilse elke avond water gaf. De achtertuin was een beetje de ontspanningsruimte van de familie, een grootte oude tafel onder een afdakje, met in de tuin een grasveldje, een wasrek, een lang niet gebruikte stenen barbecue en een schuurtje.

Ilse liep de tuin in via de keuken en ging aan de tafel zitten. Haar moeder riep uit de keuken of Ilse ook thee wilde en een paar boterhammen. Dat wilde Ilse wel, en riep terug dat het goed was. Even later zaten moeder en dochter aan de boterhammen en thee. ‘Hoe wist je nou dat ik had gedroomd?’, vroeg Ilse. ‘Ik ben toch je moeder, moeders weten dat toch. En hoe is je eerste vakantie dag?’.

Mwah, zit nog heel erg in het school ritme, kan mij nog niet ontspannen, ook al zal ik dat willen. Ilse’s moeder keek zorgelijk naar haar kind en vroeg zich stiekum af of Ilse al wat merkte van wat haar te gebeuren stond.

Ilse had als 12 jarig meisje een oude ziel, haar moeder had dat al snel door, je zal ook dan weinig speelgoed vinden bij Ilse op de kamer. Wel weer veel boeken, boeken over planten en dieren, veel fantasie verhalen, maar ook, en dat verontruste haar, over feeen, kabouters, de fabels en sprookjes. Ze had het wel eens met Ilse over gehad maar die zei dat het haar rust gaf om meer te weten over een wereld die waarschijnlijk niet eens bestond. Het stimuleerder haar fantasie.

Na het avond eten was het de gewoonte om nog even een kop thee te drinken in de achtertuin onder het afdakje. De afwas was gedaan en het water stond op voor de thee, de zomer was erg warm, daardoor en de goeie zorgen van Ilse stond de tuin vol met munt, waar je zo lekker verse muntthee van kon maken.

“Ilse wil jij even wat munt plukken?” vroeg moeder Goed aan Ilse, “ja natuurlijk antwoordde Ilse, doen ik meteen daarna de thee lichtjes aan”.

Ilse genoot, ze vond het de mooiste tijd van de dag, schemer, ze hield van de schemer, heel veel mensen en dieren gingen de rust in en een aantal ook niet, die begonnen met hun avond routine. Heerlijk vond ze het en dan vooral de rust, alleen het geluid van krekels, kikkers een verafgelegen geblaf van een hond. Ze hadden wel buren maar die waren gelukkig op leeftijd en heel rustig. De huizen stonden ook niet aan elkaar, aan de éne kant een garage en aan de andere kant een paadje met (schutting)deur om in de achtertuin te komen.

Ilse haalde de grote lucifers uit de keuken en stak de thee lichten houder aan die zij haar moeder voor haar verjaardag had gegeven, gevonden in een tweedehandse winkel. En daar was heel trots op, ze vond het zelf ook heel mooi, een rechthoekig ijzer plankje met vier steeltje met daar weer op rondjes waar de thee licht glaasjes in stonden, onderin kon je allerlei losse dingetjes neerleggen. Ilse had haar verzameling schelpen, gevonden toen zij aan zee was, erin gelegd en sommige waren zo mooi van kleur en glanzde zo mooi in het kaarslicht, ze kon er heel lang in een soort trance naar kijken.

0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *